Tutaj odbywają się egzekucje skazańców.
Poddani mogą się zebrać by to zobaczyć.

Smoczyca wyłoniła się cicho przy latarni.

Nad smoczycą pojawił się Ptak. Zaskrzeczał i zrobił parę kółek nad nią.

Spojrzała na niego.

Ten przysiadł na jakimś paliku i spojrzał na nią. Krzeknął raz.

Smoczyca spojrzała na budynki, po chwili wbiegła na nie i ... nadal poruszała się po pionowej ścianie, aż do dachu, na który wskoczyła.

Ptak poleciał za nią. Latał nad jej głową.

Nie zwracała na niego uwagi. Spoglądała na mieszkańców.

Ptak dalej leciał za smoczycą.

W końcu na niego spojrzała i wyciągnęła ku niemu łapę.

Ptak przez chwilę nad nią krążył i usiadł jej na łapie. Spojrzał na nią.

Uniosła lekko brew zdziwiona, przeniosła łapę z ptakiem na ramię, aby usiadł.

Przeniósł się na ramię i przekrzywił z lekka głowę.

Nadal przyglądała się mieszkańcom.

Ptak potrząsnął z lekka głową i spojrzał na niebo.

W końcu ruszyła wzdłuż dachu.

Ptak rozglądał się co chwila.

Dach po chwili pokrył kryształ.

Spojrzał z zainteresowaniem na kryształ.

Ten pokrył cały dach i niczym bluszcz schodził po ścianach w dół.

Niektórzy przechodnie to widzieli. Ze strachem odsunęli się.
Ptak patrzał na to z zaciekawieniem.

W kilku z nich wbiły się niczym harpuny.

Można było usłyszeć wrzask zebranych.
Ptak zaskrzeczał i się roześmiał jak człowiek (czy tam smok lD).

- A więc możesz rozmawiać ...

Ptak spojrzał na smoczycę.
D: T..Ak...

Znowu spojrzała na dół, gdzie w najlepsze trwała masakra.

Ptak spojrzał na kryształy.

Także się w nie wpatrywała, nie wiedziała gdzie teraz wyruszyć. Zaczęła wodzić wzrokiem po innych częściach miasta, tak bardzo blisko a jednocześnie daleko.

D: Gdzie się wybierasz? - Odezwał się po chwili ptak.

- Nie wiem ... - Ruszyła przed siebie ze złożonymi skrzydłami, krok za dach ... i spokojnie unosząc się w powietrzu przeniosła na drugi. Krawędzie jej łap delikatnie falowały na wietrze.

Ptak tylko skinął głową i spojrzał na niebo.

Szukała znajomego pyska. - Gdzie on ...

M: Mnie szukasz? - Melfior stał za nią. - Witam! - Uśmiechnął się. Na sobie miał nałożony czarny kaptur.   
Ptak spojrzał na Melfiora i zaskrzeczał.

Stanęła na dachu. - O wilku mowa.

Smok milczał.
Ptak zaczął krążyć wokół nich.

Smoczyca spoglądała na niego spokojnie.

M: I jak?
Ptak wylądował na grzbiecie Melfiora. Ten jednak odpędził go.

Uniosła na bok jedną łapę, z której ,,wylewał'' się kryształ, aż do ziemi. Po chwili ten zniknął ukazując w nim serce smoka.

M: Świetnie! - Usmiechnął się i wyjął worek z kryształami i podsunął je Czarnokryształowej.
M: Masz tu... Nagrodę!

- Świetnie. - Worek obrósł kryształ, po chwili oba zatopiły się w dachu i zniknęły.

Smok milczał i uśmiechał się.

Smoczyca siadła na skaju dachu spoglądając na kryształy.

M: Dobrze... Jakbym coś chciał ci zlecić, to przyślę mojego ptaka... I żegnaj, moja droga.. - Po chwili smoka nie było, jak i ptaka.

Odwróciła głowę za siebie, po czym ponownie spojrzała na kryształy. Moment później wstała i przechadzała po kolejnych dachach. Serce tymczasem zniknęło w krysztale.

Nagle jakiś smok na nią wpadł. Za nim biegli strażnicy.

Złapała równowagę i stanęła na nim jedną łapą. Smoka gwałtownie unieruchomiły kryształy.

Smok jęknął. Strażnicy stanęli na kilka metrów przed Czarnokryształową.

Po chwili złapała go za szyję i podniosła bez rozluźniania kryształów (efekt, powyrywane/połamane nadgarstki i stopy ID).

-Ej, ty.. Czarna! Oddaj nam tego buntownika! - Krzyknął do smoczycy jeden ze strażników.

- Po co ? - Lekko przekrzywiła głowę i przyglądała smokowi nie zwalniając uścisku.

- Ten oto smok był wśród buntowników... Mamy za zadanie go pojmać i jeśli będzie trzeba aresztujemy też ciebie... - Odpowiedział drugi.
- Eheh.. Nie tak ostro.. Przecież to możemy.. Wyjaśnić przy herbacie... - Dodał trzeci trzęsać się ze strachu.

- Nie łatwiej się go pozbyć ? - To mówiąc skinęła pyskiem, za smokiem wyrosły hakowate kryształy, które oderwały mu skrzydła.

-Właśnie miał być stracony...

Wystawiła go za dach i puściła. Dół gęsto obrosły kilkumetrowe kolce.

Strażnicy zrobili dziwne miny i odeszli cichaczem.

Smoczyca zrobiła krok naprzód i skoczyła na dół.

Zaś tutaj było wszędzie krwi, kryształów i zwłok.

Uderzyła o ziemię wzbijając ponad ziemię masę kryształów, pyłu i krwi. Po chwili wyłoniła się z tumanów kurzu spokojnie krocząc po hali.

Wokół smoczycy panowała cisza.

Szła przed siebie, czyżby już nic tutaj nie zostało ?
Wtem usłyszała cichy szept. - *Tego chciałaś ? * - Odwróciła się, nikogo nie zastała. Moment później szła dalej.

W oddali można było usłyszeć miauknięcie jakiegoś dachowca.

Smoczyca lekko potrząsnęła głową, miała wrażenie że widzi przebłysk jakiegoś obrazu. Protesty, kogoś wyciągającego łapę po ... kryształ ? I żal, głęboki żal. Oparła się o ścianę i osunęła na ziemię.

Smoczyca mogła poczuć delikatny wiatr.
Drogą szła smoczyca, na głowie miała czarny kaptur zasłaniający widok na pysk.

Nieprzytomnym wzrokiem spojrzała na smoczycę, po chwili zakrył ją (czarnokryształową) kryształ.

Smoczyca spojrzała na kryształ. Zaczęła się cofać.

Ta z kolei nieco się przekrzywiła. Czuła ucisk w płucach.

Przystanęła i zaczęła obserwować kryształ.

Jakiś czas trwało, zanim kryształ się cofnął. Smoczyca wstała i ponownie ruszyła przed siebie.

Smoczyca skryła się za beczkami i obserwowała Czarnokryształową.

Ciągle nowe pytania bez odpowiedzi ... Przystanęła na moment spoglądając w niebo. A może była kimś innym ? Może to, co widzi, jest inne w rzeczywistości ? Może- ....- Przymknęła oczy, jej serce znowu zalał mrok, o ile takowe miała. Znowu ruszyła przed siebie, w stronę ogrodów. Zapomniała o czym rozmyślała moment temu, tylko dręczyło ją uczucie, że jeszcze kilka chwil temu oddychała ... jak jakiś zwierz, przecież była niemal samym kryształem, więc po co jakiekolwiek funkcje życiowe ?